De Sint-Willibrorduskerk met vroeggotische westertoren uit de 13de eeuw domineert het driehoekige dorpsplein. De kerk dateert van de periode 1875-1877 en is ontworpen door architect A. Brinck uit Kortrijk. Ze vervangt de gotische kruiskerk, die in 1873 uitbrandde. De vroeg-gotische, 13e eeuwse westertoren is sinds 1939 beschermd. Hij werd in de oorlog 1914-1918 deels opgeblazen, waardoor ook de kerk zwaar beschadigd werd. Ca. 1925 werd de kerk heropgebouwd door de Brusselse architect G. Hendrickx. Een recentere restauratie gebeurde onder leiding van architect H. Pauwels uit Kortrijk.

Het 19e-20e eeuwse meubilair is neogotisch.

Koorgestoelte.

Zicht van achteraan naar vooraan.

Zicht van vooraan naar achteraan.

Er staan 19e eeuwse beelden van H. Vandevoorde uit Roeselare. Rechts van het portaal is een roepsteen. Een omhaagd kerkhof omringt de kerk. De pastorie van 1890 ontwierp architect J. Vinck uit Veurne.

Jules Leroy staat er gestandbeeld. Hij was hier pastoor van 1910 tot 1933 en genoot faam als schrijver van volkse boeken : "Karel de Blauwer", "Pieter de Pensjager", "Zeisels en vertellingen", ...

Op doorreis in Wulpen, sloeg kerstenningsbisschop Willibrord tijdens een grote droogte met zijn staf op de grond en zie er ontsprong een bron.

De H. Willibrordus, patroonheilige.

Een bewegwijzerd pad leidt naar de Willibrorduskapel en het -putje.

Bedevaarders scheppen er water uit en geven het te drinken aan zieken, koorts- en zenuwlijders. Ook aan kinderen met kinkhoest en stuipen.