De monumentale gotische Sint-Medarduskerk is een beschermd
monument met vroeg-gotische crypte.
Het gebouw dateert voor het overige uit de 14e en 15e eeuw.
Het oudste deel, de koorpartij met kranskapellen, is opgetrokken
met grijsrode zandsteen uit de streek van Atrecht.
Het kerkschip en de 86 meter hoge westertoren zijn van Ledische
kalksteen en vertonen kenmerken van de Brabantse gotiek. De
torenbekroning met achtkantige lantaarn met stenen spits is
een toevoeging uit 1902.
In 1608 schreven de aartshertogen Albrecht en Isabella dat
er in het graafschap Vlaanderen geen mooiere kerk te vinden
was.
Beeld van de patroonheilige Sint-Medardus:
Een aantal beelden zijn zeker de moeite waard :
* verschillende grafreliëfs, 15e eeuw, beschadigd tijdens
de beeldenstorm
Boven: 15e eeuw - Onder: 16e eeuw.
* een pleurant bij de graftombe van ridder Ervé de
Meriadech, 15e eeuw
* het offerblokbeeld de Slaaf, 17e eeuw
* bustes van de H. Donatus en de H. Apollonia, begin 18e
eeuw
* Onze-Lieve-Vrouw van Smarten en de H. Paulus, 18e eeuw
* een missiekruis uit de 18e eeuw
De barokke biechtstoel door Arrion uit Rijsel, 18e
eeuw is versierd met beelden van koning David, Sint-Augustinus,
Johannes de Doper en Sint-Petrus.
De eiken preekstoel is van Michiel Linniart of Hinniart
uit Rijsel, van eind 17e eeuw, met symbolische voorstellingen
van Geloof, Hoop en Liefde en imponerende beelden van Elias
en Mozes aan de voet van de trap.
Enkele schilderijen verdienen ook de aandacht :
"De Heilige Familie" door Jacob van Oost de Jonge,
ca. 1700
"De Bekering van Paulus" en "De Verloochening
van Petrus", door Jan van Orley, 1725
"Hemelvaart van Maria", door een 17e eeuwse Vlaamse
meester
"Sint-Antonius van Padua", door Dinonisio Flamingo,
16e eeuw.
Er zijn restanten van muurschilderingen in de kapel van Diederik
van Gherbode, raadsheer van de hertogen van Boergondië.
Een 17e eeuwse Christus Flagellatus is afkomstig uit de kapel
aan de vroegere kerkhofmuur. In de sacristie zijn kunstschatten
en 17e eeuwse met goudbrokaat geborduurde kerkgewaden geborgen.
"Wervik aan het H. Hart" (1926)
L'église décanale Saint-Médard
Joyau de l'art gothique, l'église s'élève
avec la majesté d'une cathédrale au milieu de
la vallée de la Lys. Elle est dominée par son
imposant clocher et par son choeur (restauré pendant
la période 1982-1988, avec déambulatoire, rond-point
et chapelles orientées, rayonnantes ou absidioles).
Après l'incendie de la ville (vers 1382), une église
gothique fut littéralement "montée"
sur les vestiges d'une ancienne église du 12e et 13e
siècle, dont la date de construction et l'histoire
restent des énigmes. Par l'heureux équilibre
de ses proportions et la pureté de ses lignes, cet
édifice constitue l'un des vestiges des plus intéressants
pour l'histoire de l'ancien comté de Flandre, le vaisseau
et la partie la plus ancienne du clocher en pierre de Leyde,
datant de la première partie du 15e siècle.
A plusieures reprises pillée et saccagée (pensez
aux iconoclastes vers 1560-1580), elle a été
profondément remaniée au cours des siècles.
L'intérieur vaut également le détour
: la crypte du 13e siècle, dont les voutes d'arêtes
retombent sur des pilliers flanqués de colonnes à
chapiteaux cubiques ornés de figures énigmatiques;
corbeaux pittoresques, peintures de la fin du 17e siècle;
chaire en chêne de 1674, confessional de 1724, anciennes
pierres tombales (dont celle de Thierry Gherbode, conseiller
des ducs de Bourgogne, 15e siècle); statues (dont celle
de Saint-Médard, le "grand pisar"), placard
corporatif du 16e siècle; vitraux retraçanct
les batailles de Poitiers et de Lépante; châssis
en souvenir de la Grande Guerre (1914-1918). Dans la sacristie
: de la belle vaisselle religieuse et une importante collection
de chasubles (à partir du 16e siècle).
|
